İnsanlığın evrende yalnız olup olmadığı sorusu, sadece modern bilimin değil, klasik İslami kaynakların da uzun zamandır üzerinde durduğu bir...
İnsanlığın evrende yalnız olup olmadığı sorusu, sadece modern bilimin değil, klasik İslami kaynakların da uzun zamandır üzerinde durduğu bir konu. Batılı kaynaklara dayanan yaygın anlatının aksine, İslami kaynaklara bakıldığında çok daha zengin ve detaylı bir tablo ortaya çıkıyor.
Bu kaynaklara göre Kaf dağı, sadece bir efsane ya da halk hikâyesi değil; gerçek bir coğrafi/kozmik yapı olarak anlatılıyor. Rivayetlerde Kaf dağına bağlı Cablısa ve Cablıka adında iki şehirden söz edilir; bu şehirlerin kalelerinde bini bulan geçit (kapı) bulunduğu, aralarında ise sürekli bir çekişme yaşandığı aktarılır.
Bu şehirlerde yaşayanların dünya hayatından tamamen habersiz oldukları, güneşi, ayı ve yıldızları hiç tanımadıkları; ışığın kaynağının ise Kaf dağının kendisinden yayılan bir nur olduğu anlatılır. Yine rivayete göre bu halkın yemek yeme ihtiyacı yoktur, bedenleri örtüye gerek duymaz ve aralarında yalnızca erkekler bulunur. Hatta İskender'in bu diyarları görmek için iki ay boyunca karanlıkta yol aldığı, ancak sonunda geri dönmek zorunda kaldığı rivayetler arasındadır.
Zülkarneyn'in (a.s) Ye'cüc-Me'cüc'e karşı demir ve tunçtan inşa ettiği set de benzer şekilde anlatılır; hadislerde bugün bile bu setin aşılmaya çalışıldığından bahsedilir. Meşhur Osmanlı denizcisi Piri Reis'in haritasını, rivayete göre bizzat Süleyman (a.s) peygamberin çizdirdiği de aktarılanlar arasında. Hatta İslami metinlerde Merih (Mars) olarak geçen gezegende dahi insan benzeri varlıkların bulunduğu, ancak onların dünyaya müdahalesine şimdilik izin verilmediği rivayet edilir.
Taberi Tarihi'ndeki detaylı anlatım
Bu rivayetlerin en ayrıntılı hâli, ünlü "Taberi Tarihi" adlı eserde yer alır. Anlatıya göre Ebu Cehil ve beraberindeki müşrikler, Hz. Muhammed'in (s.a.v.) davetine karşı koymak amacıyla Medine'deki Yahudi âlimlerine başvururlar.
Yahudi âlimleri günlerce Tevrat'ı inceleyip yirmi sekiz soru hazırlarlar ve bu soruları Ebu Cehil'e öğretirler: Eğer Peygamber bu sorulara cevap verebilirse gerçek bir peygamber olduğu anlaşılacak, veremezse iddiasından vazgeçmek durumunda kalacaktır.
Yedinci soru şudur: "Kâf dağı nerededir, nasıldır ve niçin yaratılmıştır?"
Rivayete göre Peygamberimiz şöyle cevap verir: Kâf dağı, tüm dünyayı çepeçevre kuşatan bir dağdır; dünya, bu dağın içinde bir yüzüğün içindeki parmak gibidir. Yeşil zümrütten yaratılmış olan bu dağın yansıması sebebiyle gökyüzü mavi/yeşil renkte görünür; aksi hâlde gökyüzünün hiçbir rengi olmazdı.
Hazreti Ali'nin (r.a.) "Bu kaleyi niçin beklerler?" sorusuna karşılık, o bölgede yaşayan halkla Cablısa-Cablıka halkı arasında sürekli bir çatışma olduğu, bu yüzden nöbet tutulduğu belirtilir. Bu halkın Âdemoğlu olup olmadığı sorulduğunda ise, onların insanoğlunun varlığından dahi haberdar olmadıkları söylenir.
Şeytanın onlara ulaşıp ulaşamadığı sorulduğunda, onların şeytanı da tanımadıkları; güneş, ay ve yıldızların üzerlerine doğup doğmadığı sorulduğunda ise, Allah'ın bunları yarattığından dahi habersiz oldukları, ışığı Kâf dağının nurundan aldıkları anlatılır.
Rivayete göre İskender-i Zülkarneyn (burada kastedilen, bilinen Makedonyalı İskender değil, İbn-i Kesir'in El-Bidaye ve'n-Nihaye adlı eserinde belirttiği üzere ikinci bir İskender'dir) bu şehri görebilmek için tam iki ay boyunca karanlıkta yol alır; ancak sonunda korkarak geri döner. Zira şehre ulaşmak için iki ay daha karanlıkta ilerlemek gerekmektedir.Bu anlatıyı dinleyen Yahudi âlimler şaşkınlıkla "Doğru söylüyorsun, biz de Tevrat'ta böyle bulduk" derler ve Âd kavminden kaçan üç kişinin bu şehre sığındığını, ancak oradaki Fîd halkının gücünden çekindikleri için geri dönemeyip orada öldüklerini aktarırlar.
Ye'cüc-Me'cüc ve Zülkarneyn'in seddi
Dokuzuncu soruda Ye'cüc-Me'cüc'ün ne olduğu sorulur; verilen cevapta bu kavmin Zülkarneyn'in inşa ettiği setle dünyadan ayrıldığı, günümüzde dahi bu seti aşmaya çalıştıkları anlatılır.
Rivayetler arasında ilginç bir anekdot da yer alır: Bir kişi, bir mescidin avlusunda karşılaştığı bazı velilerden dua ister. İçlerinden biri döner ve şöyle der: "Ne mutlu sana; hizmet ettiğin kişi öyle biridir ki, Allah onun bereketiyle yeryüzünü, dağları, denizleri ayakta tutuyor." Sonra uzaklaşıp giderler. Durumu şeyhine anlatan kişiye şeyhi, "Bunu hayattayken kimseye anlatma" der ve o kişilerin Kaf dağının ileri gelenlerinden olduğunu, hâlâ orada bulunduklarını söyler.
Bu ve benzeri pek çok rivayette dikkat çeken ortak nokta, ileri bir teknoloji ve gezegenler arası bir düzen çağrışımı yapmasıdır. Sonuç olarak ortaya çıkan tablo şu: Dünya dışında hayatın bulunma ihtimali klasik kaynaklarda da güçlü şekilde işlenmiş bir konu; Zülkarneyn'in seddi ise dünyayı çevreleyen daha büyük bir yapı olabileceği ihtimaliyle birlikte değerlendirilmeye değer.
Dipnotlar:
1) Ebu Cafer B. Cerir et-Taberi, Tarih-i Taberi, 1. Cilt, Can Kitabevi-Konya
2) Allame Muhammed bin Yahyâ et-Tâdifi, Cevherden Gerdanlıklar, Çev. Naim Erdoğan, İstanbul-2005, Sf. 62-63Kaynakça:
* Ebu Cafer B. Cerir et-Taberi, Tarih-i Taberi
* İbn-i Kesir, El-Bidaye ve'n Nihaye
* Allame Muhammed bin Yahya et-Tâdifi, Cevherden Gerdanlıklar
COMMENTS